Rotorua - de andere kant van het verhaal

Hallo lieve allemaal,

Het gaat goed hier. Het is een supermooi land, overal zie ik toffe vogels, hoor ik ze nieuwe liedjes zingen en zie ik interessante planten. De mensen (kiwi's en andere reizigers) zijn aardig en open. De Maori cultuur is megainteressant. De wegen zijn rustig en slingeren mooi door bergen en heuvels. Zelfs de kleuren lijken hier intenser, maar dat kan ook aan mijn nieuwe zonnebril liggen.

Dit zou een korte post worden, als ik een paar mensen niet beloofd had om ook de minmomentjes delen.

Een paar lows van afgelopen dagen. Ik werd helemaal gek van de slechte en verlaten grindwegen in Coromandel. Stenen die tegen mijn auto knallen, diep water waar ik met moeite door heen kwam, en telkens het gevoel dat er een wiel van de auto ging breken. Bovendien schoot het voor geen meter op en toen ik dan helemaal op het noordpuntje stond, regende en waaide het en was er alleen wildernis. Mooi hoor, maar behalve het grindpad, kon ik nergens een wandelingetje maken en moest ik weer uren over dezelfde weg terughobbelen. Het is prachtig daar, dus dat maakte het allemaal goed.

Nog een low: op een verlaten parkeerplaats aan de verlaten grindweg had ik opeens telefoonbereik. Dus had ik de motor even afgezet om wat berichtjes te sturen. Na 5 minuten begin de Toyota heftig te piepen en voordat ik doorhad waarom, viel de radio uit. Zodoende kwam ik erachter dat de accu het niet erg lang volhoudt met de radio aan en een telefoon in de oplader. En de koplampen aan laten staan is natuurlijk altijd erg dom. Gelukkig stond er een stukje verderop een camper met een lieve meneer en mevrouw erin die ook nog eens startkabels meehadden. Luck on my side, maar ik besefte mij wel hoe erg je ergens kan stranden als je auto het begeeft. En ik was er juist zo trots op dat ik nog net de tank had volgegooid voordat ik het afgelegen gebied in ging.

Verder nog een baalmoment: ik ben hier voor de wildernis en daar wil ik ook graag slapen. Alleen is de wildernis hier echt wild. Het bos is zo dichtbegroeid dat ik daar echt geen tent op kan zetten en op de open plekken is het zo duidelijk aangegeven dat wild kamperen niet getolereerd wordt, dat mij dat eerst nog even afschrikt. Daarom sta ik op de campings van de Department of Conservation, maar dat is natuurlijk niet zo wild. Bovendien was de laatste camping meer een opslagplaats voor alle soorten campervans waar iedereen lekker savonds in ging zitten. Als er dan mensen zijn, laat mij dan in ieder geval contact met ze hebben.

Gelukkig heb ik erg geluk met mijn logeeraddressen (tot nu toe heb ik die via Couchsurfing geregeld). Zo heb ik afgelopen dagen in Rotorua doorgebracht met een Maoriman. Wat een hoop interessante verhalen heb ik gehoord! Toevallig is hij ook een bergwandelgids en gaan we aankomende dagen een van de Great Walks lopen: Lake Waikaremoana.

TBC

PS meer foto's op www.instagram.com/yanikesophie

Auckland - een nieuw leven beginnen

Auckland, 15 November

Lieve vrienden en familie,

Na de aardbeving van vorige week kreeg ik veel berichtjes van jullie of alles hier okee was, en daarbij natuurlijk de vraag hoe het verder ging.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het nog niet zag zitten om een blog te schrijven. Voor mijn gevoel maak ik niets bijzonders mee en ik hanteer graag het geen-nieuws-goed-nieuws principe. Verder vraagt iedereen mij net iets andere onderwerpen toe te lichten: ik krijg vragen over Nieuw-Zeelandse mannen, outdoor activiteiten, milieuproblemen, cuisine, appelcider etc. Dat zou wel een heel willekeurig blog artikel worden. Daarom begin ik met een algemeen bericht, maar als jullie iets toegelicht willen hebben, kan ik daarover in een apart bericht schrijven!

Ten eerste is alles okee hier na de aardbeving. Deze vond plaats op het zuidereiland, en hoewel een aantal mensen in auckland aangaven het wel gevoeld te hebben, sliep ik rond 2.00 ‘s nachts gewoon er doorheen. Helaas is er wel een hoop kapot gegaan in het zuidoosten van het noordereiland en noordoosten van het zuidereiland. Veel wegen zijn aankomende weken gesloten.

Ik heb afgelopen dagen in Auckland vooral administratieve zaken geregeld. Eigenlijk was het maar een ochtendje werk, maar er zitten hier zoveel leuke koffiezaakjes dat na elk geregeld dingetje er eerst koffie gedronken moest worden: simkaart werkt, koffie. Bankaccount geopend: lunch. Tax-nummer aangevraagd: koffie. Met daarnaast nog de jetlag, hardlooprondjes door de vele parken en leuke mensen in het hostel waren de eerst dagen snel voorbij.

In het weekend was ik langs een aantal particuliere autoverkopers en twee carmarkets gegaan. Met mijn 30 kg bagage en de lijst van onbewoonde plekken die ik wil bezoeken werd het bezitten van een auto een must. Ik heb proefritjes gemaakt in een Van, een BMW M, 4WD, gezinswagen en een stationwagen. Maar de keuze is toch gevallen op een paars bejaarden voertuig: de Toyota Raum 1999, inclusief, zoals op de website staat, een hoge instap en extra beenruimte. En had ik al gezegd dat de auto paars is? Ik moest geld overmaken, gewoon via de bank-app en, niet verplicht hier maar fijn voor mijn gemoedstoestand, een belletje om een WA-verzekering af te sluiten en ik ben de eigenaar van een auto!

Ik kwam er al snel achter dat dat niet het handigste voertuig is in Auckland. Parkeerruimte is echt schaars en er staat slecht aangegeven wat wel en niet mag. Zo kwam ik er op maandagochtend achter dat in Auckland ook op zondagnacht autos worden weggesleept als je ze verkeerd parkeert. Dus ik was nog geen 24 uur in bezit van een auto toen ik de hoogste boete ooit moeten betalen voordat ik deze weer uit een depot mocht ophalen.

Nu lijkt het erop dat ik alles geregeld heb en kan ik onderweg! Mijn eerste stop wordt kamperen op de Coromandel peninsula.

TBC

.Wat zaken die ik verder heb opgemerkt:
. Er is zoveel Aziatisch eten, yumyum
. Weinig vis hier op de menukaart, iets met plasticvervuiling in zee
. 6 biologische eieren kosten 9 euro, en de reguliere kippenindustrie schijnt er een met veel hormonen te zijn
. Yoepie een heel supermarktschap vol met (appel) cider!

Liefs,
Yanike

PS ik zal wat foto's plaatsen op www.instagram.com/yanikesophie